W spotkaniu z drugą osobą, jej pulsem i pasją. Ze sobą- własnym biciem serca ogarniającym całe ciało. I z Czymś większym od nas, co przypływa i przepływa, zatacza szersze kręgi, drąży głębiej. Nasyca naturę (tą zewnętrzną i wewnętrzną), przenika nas i łączy.
Tak właśnie stało się przy okazji spotkania wspólnego z Anetą pulsu twórczego, zmaterializowanego w naszym „ Żywym Tomiku”. Powoli stawał się żywym nowym organizmem. My tworzyłyśmy go, a on nas. Dziękuję Ci Aneto.
Elu dziękuję Ci za dołączenie do strumienia inspiracji swojego serca i wiedzy, a także zaproszenie moich obrazów do Twojej muzyki. Dzięki temu powstała rzeka i jej różne nurty. Dwa osobne projekty, stanowiące zarazem dyptyk. Oraz tryptyk kobiet tworzących na temat trzech postaci (oblicz) Kobiety.
Te projekty każde z osobna oraz jako dyptyk to także spotkanie różnych języków sztuki. Spotkanie trzech jakości daje nie tylko wzajemną inspirację i różnorodność. Jest czymś dużo więcej niż sumą części- daje wielokrotnie więcej możliwości rozumienia, czucia i przeczucia. Ten tomik jest także eksperymentem artystycznym. Czy sztuka może być także spotkaniem i relacją, być pomiędzy? Zarówno osobami jak i językami, zmysłami ekspresji. Projekt został zrealizowany dzięki funduszom z Badań Statutowych Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, za co chciałabym także wyrazić swoją wdzięczność mojej Alma Mater.
